Kaybettiğinde Yalnız Değilsin
Maç bittiğinde herkes skora bakar.
Kim kazandı, kim kaybetti…
Oysa sen aynaya baktığında yalnızca sonucu değil, verdiğin emeği görürsün. Terini, uykusuz kaldığın geceleri, vazgeçmediğin günleri…
Kaybettiğinde insanlar gözlerine bakar. Üzüntünü görür, sessizliğini fark eder. Ancak seni izleyen bir çift göz daha vardır: antrenörünün gözleri. Çünkü o da seninle birlikte kazanır, seninle birlikte kaybeder.
Antrenör, pes etmek istediğin anlarda yanında olandır.
“Bir kez daha dene” diyen sestir.
Hata yaptığında bağıran değil, yol gösterendir.
Çünkü senin düştüğün yerde, onun emeği de yere düşer.
Kaybetmek, zayıf olduğun anlamına gelmez.
Kaybetmek, yolun henüz bitmediğini gösterir.
Hiç kimse sadece kazanarak büyümez.
Gerçek güç, yenilgiden sonra yeniden ayağa kalkabilmektir.
Sporda sihirli yollar yoktur.
Bir günde şampiyon olunmaz.
Sadece çalışmak, sabretmek ve yeniden denemek vardır.
Unutma…
Gerçek sporcu, kazandığında sevinen değil;
kaybettiğinde vazgeçmeyendir.
Ve şunu bil:
Mağlubiyet, seni yıkmak için değil,
seni daha güçlü yapmak için vardır.
