Disiplinin Kaybolduğu Yerde Taekwondo Susar
Taekwondo, sadece şampiyonluk kürsülerinde yükselen bir spor değildir. O, insanın kendisiyle verdiği mücadelenin adıdır. Yüksek tekmeler, kazanılan madalyalar, alkışlar… Hepsi bir gün diner. Geriye kalan tek şey; insanın karakteridir.
Bugün birçok kişi taekwondoyu yalnızca dövüş kazanmak, ünlü olmak ya da güç göstermek için yapıyor. Oysa bu yolun başında öğretilen ilk şey disiplindir. Disiplin yoksa yapılan antrenman sadece gürültüdür; terin bile bir anlamı kalmaz.
Gerçek ilerleme, insanın canı istemediği halde salonun kapısından içeri girdiği an başlar. O gün kazanılan şey bir maç değil, insanın kendisidir. İşte dövüş sanatı tam da orada doğar; bedenle birlikte ruhu da eğitir.
Taekwondo, rakibini yenmekten önce nefsini yenmeyi öğretir. Saygıyı, sabrı ve tutarlılığı… Disiplini kaybolan bir taekwondo, özünü de kaybeder. Çünkü bu yol, yalnızca kasların değil; vicdanın da yoludur.
