Taekwondo’da Başarı Sadece Minderde Kazanılmıyor
Her yarışmada, dobok ve kuşağını kuşanmış bir çocuğun arkasında saatler süren emek, yoğun antrenmanlar ve büyük bir heyecan vardır. Ancak hiçbir duygu, tribünlere dönüp babasını ya da annesini orada gördüğü andaki hisle kıyaslanamaz. Bakışları değişir, enerjisi yükselir, özgüveni güçlenir.
Bir anne ya da baba, çocuğu başarı elde ettiğinde yalnızca bir madalya ya da düzgün yapılmış bir form görmez. Aslında oğlunun ya da kızının verdiği tüm emeği, döktüğü teri ve gösterdiği sabrı onaylar. Kelimelere gerek kalmadan şunu söyler:
“Yanındayım. Seni görüyorum ve yaptıkların benim için değerli.”
Ebeveynin varlığı yalnızca zafer anlarında alkışlamakla sınırlı değildir; kaygı anlarında, yapılan hatalarda ve zorlu süreçlerde de çocuğa eşlik etmektir. Desteklendiğini hisseden çocuklar daha güvenli büyür, duygusal olarak daha güçlü olur ve sporu sadece kazanmak için değil, karakter kazanmak için yapar.
Taekwondo’da başarı bireysel gibi görünse de aslında bir takım işidir.
Ve bu takımın en güçlü, en vazgeçilmez üyesi her zaman ailedir.
